Zaszycie ciała obcego w ciele podczas operacji – błąd w sztuce czy niedbałość lekarza?

Zdarzają się sytuacje gdy podczas operacji lekarskiej, w ciele pacjenta pozostawiono narzędzie chirurgiczne. Na podstawie orzeczeń Sądu Najwyższego, czynność taka przyjmuje formę niedbalstwa ze strony lekarza, a pacjent poszkodowany posiada prawo do ubiegania się o odszkodowanie.

 

Zaszycie ciała obcego- niedbałość lekarza prowadzącego

Obecnie przyjmuje się, iż zostawienie ciała obcego w ciele pacjenta nie jest błędem medycznym, a zwyczajnym niedbalstwem ze strony lekarza. Zaniedbania ze strony lekarza zazwyczaj dotyczą przypadków, gdy w ciele pacjenta pozostawiono ciało obce, które może przyjąć formę narzędzia chirurgicznego lub opatrunku. W 1967 roku zostało wydane orzeczenie Sądu Najwyższego, mówiące o tym, iż pozostawienie kompresu gazowego w jamie brzusznej pacjenta, u którego później nastąpił zgon, jest skandalicznym zaniedbaniem ze strony lekarza kierującego zabiegiem. W takiej sytuacji, lekarz ponosi pełną odpowiedzialność nie tylko za posiadanie niewystarczającej wiedzy medycznej, ale również za przeprowadzenie nienależytej organizacji oraz brak kontrolowania pracy całego zespołu.

 

Orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 1967 r. w sprawie o sygnaturze I CR 435/66: „Pozostawienie po operacji w zeszytej ranie środków opatrunkowych nie może być traktowane jako błąd sztuki lekarskiej. Zaniedbanie takie należy ocenić jako niedopełnienie ze strony ordynatora i lekarza dokonującego operacji zachowania należytej staranności przy wykonywaniu swoich funkcji”.

 

Pozostawienie ciała obcego- jakie przedmioty podlegają uzasadnieniu?

Zaszycie w ciele pacjenta opatrunków w postaci tamponów, wacików, kompresów czy gazy, może zostać usprawiedliwione sytuacją, gdy podczas operacji niezbędne było przyspieszenie tempa wykonywania zabiegu, ze względu na zagrożenie zdrowia lub życia pacjenta, a także przeprowadzeniem operacji w wyjątkowo trudnych warunkach.

Jeśli lekarz pozostawi w ciele pacjenta narzędzie chirurgiczne, działanie nie podlega usprawiedliwieniu, ponieważ przed rozpoczęciem zabiegu, jak i zaraz po jego zakończeniu, wymaga się od załogi szczegółowego przeliczenia i sprawdzenia dostępności narzędzi lekarskich.

Orzeczenie Sądu Najwyższego, 9 grudnia 1970 r. w sprawie o sygnaturze II CR 556/70 głosi iż: „ Nie można aprobować poglądu, iż ryzyko na które godzi się lub może się godzić pacjent, poddając się operacji, obejmuje także pozostawienie w polu operacyjnym instrumentów operacyjnych, serwet operacyjnych lub w ogóle jakichkolwiek przedmiotów”.

 

Niedbałość lekarza a odszkodowanie

Pacjent, u którego nastąpiło pozostawienie jakiegokolwiek przedmiotu w ciele, posiada prawo do ubiegania się o zasądzenie rekompensaty. Wysokość zadośćuczynienia jest uzależniona od stopnia oraz czasu trwania bólu fizycznego i psychicznego osoby poszkodowanej. W takim wypadku wyrok Sądu zazwyczaj przebiega w zależności od subiektywnych odczuć pacjenta. Warto wspomnieć, iż o odszkodowanie można ubiegać się skutecznie tylko wtedy, gdy  zostanie stwierdzona wina lekarza.

Formę przykładu może stanowić sytuacja, gdy w 1999 roku, pacjentce z Lublina, podczas operacji wycięcia woreczka żółciowego zaszyto w brzuchu szczypce chirurgiczne. Zaistniała sytuacja przyczyniła się do odczuwania przez kobietę ostrego bólu jamy brzusznej, którego leczenie nie przynosiło żadnych efektów.  Z biegiem czasu, u pacjentki powstały również choroby nerek, serca, wątroby i trzustki. Dopiero po 6 latach od wykonanej operacji, badanie RTG ujawniło obecność w ciele narzędzia chirurgicznego.

 

Gdzie skierować roszczenie?

Przede wszystkim, osoba poszkodowana w operacji, powinna zadbać o złożenie pozwu sądowego w wydziale cywilnym sądu powszechnego. Do pozwu należy dołączyć wyniki wszystkich badań, które zostały przeprowadzone w czasie popełnienia błędu oraz po nim (w formie kopii). Warto również dopilnować skierowania skargi na  lekarza do okręgowej izby lekarskiej, dokładniej do rzecznika odpowiedzialności zawodowej.

 

Jak przygotować pozew?

 Ubiegając się o odszkodowanie, w przygotowanym pozwie należy zawrzeć następujące kwestie:

  1. charakter zaniedbania ze strony lekarza prowadzącego
  2. szkody jakie wyrządził popełniony błąd (np. wystąpienie chorób itp.)
  3. związek przyczynowy
  4. dowody (np. w postaci wyników badań)

Kwota opłaty sądowej w sprawie o odszkodowanie za popełnienie błędu lekarskiego wynosi 5% od wartości zadośćuczynienia, o które wnioskuje osoba poszkodowana.